سیستم انکراژ یا تایبک ( Anchorage or Tieback)

 

سیستم انکراژ با استفاده از المان‌های کششی و از پیش‌تنیده، مقاومت لازم را بسیج کرده و بدین ترتیب نیرو را از زمین به المان‌های خود منتقل می‌کنند. مهارهای مورد استفاده در این سیستم شامل مهارهای موقتی و مهارهای دائمی هستند. مهارهای موقتی برای استفاده در بازه‌های کمتر از دو سال مورد استفاده قرار می‌گیرند. این سیستم دارای انواع مختلفی است که رایج‌ترین نوع آن در ایران سیستم Grouted anchors می‌باشد. این سیستم به دو قسمت طول آزاد و طول گیرایی تقسیم می‌شود. طول گیرایی که در آن میخ با دوغاب درگیر است، در ناحیه پشتی خط لغزش قرار دارد. طول گیرایی همچنین به میزان بار طراحی وابسته است. علاوه بر آن زاویه اجرای میخ‌ها در این سیستم عموما 15 تا 25 درجه نسبت به افق می‌باشد.

شکل شماتیک طول گیرایی و طول آزاد

 

بخش‌های مختلف سیستم انکراژ از نوع Grouted anchor

 

 

سیستم Grouted anchor به چهار روش مختلف اجرا می‌شود که عبارت‌اند از:

    1 - زمین‌مهار با استوانه مستقیم با تزریق بدون فشار (Straight shaft gravity-grouted)

    2 - مهاری‌ها با تزریق تحت فشار(Straight shaft pressure-grouted)

    3 - روش پس تزریق(Post-grouted)

    4 - مهارهای ته پهن شده (Underreamed)

 

روش‌های مختلف اجرای سیستم انکراژ

 

 

کاربرد روش انکراژ

سیستم انکراژ با دوغاب (Grouted anchor) دارای کاربردهای متفاوتی است، ازجمله:

1- پایدارسازی شیروانی‌های خاکی

2- پایدارسازی دیواره گود‌ها و ...

سیستم انکراژ می‌تواند به صورت تکی یا ترکیبی با یک المان دیوار حائل اجرا شود. این المان می‌تواند ستون‌های جت‌گروتینگ، دیوار دیافراگمی، شمع‌های نگهبان فلزی (Sheet pile)، شمع‌های مماسی بتنی و ... باشد.

 

استفاده از سیستم انکراژ با دوغاب در دیوارهای آب‌بند

 

 

استفاده از سیستم انکراژ با دوغاب در دیوارهای نگهبان

 

استفاده از سیستم انکراژ جهت پایدارسازی ترانشه‌های خاکی

 

استفاده از سیستم انکراژ به صورت ترکیبی با سیستم شیت‌پایل